บทบรรณาธิการโดย: บรรณาธิการบริหารสำนักข่าววงการสงฆ์ไทย
ประจำวันที่ 30 พฤษภาคม พุทธศักราช 2569 ในห้วงเวลาที่พุทธบริษัททั่วโลกกำลังหลอมรวมดวงใจเป็นหนึ่งเดียวเพื่อเฉลิมฉลองมงคลกาล “วันวิสาขบูชานานาชาติ ครั้งที่ 21” ณ ศูนย์ประชุมสหประชาชาติ สังฆมณฑลไทยได้มีโอกาสเปิดประตูพระอารามหลวงต้อนรับคุรุมิตรผู้ร่วมหนทางสว่าง ซึ่งภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ณ วัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร เมื่อบ่ายวันนี้ ไม่ใช่เพียงแค่การปฏิสันถารตามมารยาททางสังคมทั่วไป หากแต่เป็นภาพสะท้อนอันลึกซึ้งถึง “ศาสนสัมพันธ์อันงดงาม” ที่ก้าวข้ามพรมแดนทางภูมิศาสตร์ ยืนยันว่าแม้จะต่างนิกาย ต่างวัฒนธรรม แต่ใต้ร่มผ้ากาสาวพัสตร์นั้น เราต่างเป็นหน่อเนื้อพุทธางกูรและเป็นลูกของพระพุทธเจ้าพระองค์เดียวกันโดยแท้
การที่ พระพรหมสิทธิ กรรมการมหาเถรสมาคม และเจ้าอาวาสวัดสระเกศ ราชวรมหาวิหาร ได้เปิดพระอุโบสถและเสนาสนะเพื่อถวายการต้อนรับ ท่านพระเคนโป อูเกน นัมเกล (Khenpo Ugen Namgyel) พระภิกษุชั้นผู้ใหญ่และนักวิชาการผู้มีชื่อเสียงแห่งสภาสงฆ์แห่งชาติภูฏาน พร้อมด้วย ท่านทาชิซังโม แห่งมูลนิธิแม่ชีประเทศภูฏาน ในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระราชชนนีอาชิ เชอริง ยังดน วังชุก นั้น ถือเป็นนิมิตหมายอันดียิ่งในทางพระธรรมวินัยที่พระพุทธองค์ทรงเน้นย้ำเรื่อง “สมานัตตตา” คือการวางตนสม่ำเสมอ เกื้อกูล และผูกไมตรีต่อกันในหมู่บรรพชิต
หากย้อนมองเส้นทางสายธรรมนี้ จะพบว่ามีความเกื้อหนุนกันอย่างเป็นระบบในรูปแบบของ “บวร” และความสัมพันธ์ระหว่างสถาบันหลัก โดยมี “พระพุทธศาสนา” เป็นแกนกลางอย่างแท้จริง ท่านพระเคนโป อูเกน นัมเกล คือพระเถระผู้มีบทบาทสำคัญในการถวายการต้อนรับคณะสงฆ์ไทยที่เดินทางไปเจริญพระพุทธมนต์ ในคราวที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินเยือนราชอาณาจักรภูฏานอย่างเป็นทางการ เมื่อปีพุทธศักราช 2568 ที่ผ่านมา ตามคำทูลเชิญของสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก
ในฐานะคนข่าวที่เฝ้ามองความเคลื่อนไหวในสังฆมณฑลมานาน สิ่งที่ชวนให้ฉุกคิดและน่าชื่นชมอย่างยิ่งคือ “คุณสมบัติและการครองตน” ของท่านพระเคนโป อูเกน นัมเกล ในฐานะพระนักวิชาการและนักบริหารระดับสูง (เลขาธิการฝ่ายพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ของสภาสงฆ์แห่งชาติภูฏาน) ผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮินดูพาราณสี ประเทศอินเดีย ท่านได้ใช้ “ปัญญาอันเกิดจากการศึกษาปริยัติ” มาขับเคลื่อนงานเผยแผ่ในระดับสากล เป็นทั้งล่ามและผู้บรรยายธรรม ดั่งคำสอนที่ว่า “ปญฺญา โลกสฺมิ ปชฺโชโต” ปัญญาเป็นแสงสว่างในโลก การเดินสายเชื่อมสัมพันธ์ของท่านจึงเป็นการจุดประทีปแห่งธรรมให้สว่างไสวในระดับนานาชาติ
การเดินทางมาเยี่ยมนมัสการกันและกันถึงพระอารามหลวงวัดสระเกศฯ ในวันนี้ จึงเป็นภาพที่สร้างความศรัทธาให้แก่ญาติโยมพุทธบริษัทที่พบเห็น และเป็นเครื่องยืนยันว่า “พัดยศ” หรือ “ตำแหน่งทางปกครอง” ของทั้งสองประเทศนั้น มีไว้เพื่อเกื้อกูลและบริหารศาสนกิจให้รุ่งเรือง ไม่ใช่เพื่อลาภยศสรรเสริญ แต่เป็นไปเพื่อความมั่นคงของพระพุทธศาสนาโลก
บทสรุปของเหตุการณ์พุทธสัมพันธ์ไทย-ภูฏานในวันนี้ ทิ้งแง่คิดอันทรงคุณค่าไว้ให้พุทธบริษัทไทยได้ตระหนักว่า ในยุคโลกกาภิวัตน์ที่สังคมมีความขัดแย้งและเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ แต่ “หัวใจแห่งพุทธศาสนา” ที่เน้นความเมตตา การตื่นรู้ และการพึ่งพาอาศัยกัน ยังคงเป็นสะพานเชื่อมใจมนุษยชาติได้อย่างไร้รอยต่อ ขอให้อานุภาพแห่งความสัมพันธ์อันบริสุทธิ์ของคณะสงฆ์ทั้งสองประเทศในวันวิสาขบูชานี้ เป็นแรงบันดาลใจให้พวกเราทุกคน หันมาจับมือร่วมใจกันทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาและข้อวัตรปฏิบัติในใจตน ให้งอกงามไพบูลย์สืบไปชั่วกาลนาน.
Two Lands, One Stream of Dhamma: The Philosophy of Wisdom and the Boundless Religious Bonds Between Thailand and Bhutan
Editorial by: The Editor-in-Chief of the Thai Monastic Affairs News Agency
Dated: May 30, Buddhist Era 2569 (2026)
At a time when Buddhist devotees across the globe are uniting their hearts as one to celebrate the auspicious occasion of “The 21st United Nations Day of Vesak Celebration” at the United Nations Conference Centre, the Thai monastic community has had the sublime opportunity to open the gates of its royal monastery to welcome a venerable spiritual ally. The event that transpired at Wat Saket Ratchaworamahawihan this afternoon was far more than a mere courtesy visit or routine social reception. Rather, it stood as a profound reflection of a “beautiful religious bond” that transcends geographical borders, reaffirming that despite differences in sects and cultures, beneath the sacred saffron robes, we are all offshoots of the same spiritual lineage and truly the children of the same Lord Buddha.
The fact that Phra Promsithi, Member of the Sangha Supreme Council and Abbot of Wat Saket Ratchaworamahawihan, opened the Uposatha Hall and monastic residences (Senasana) to graciously welcome Venerable Khenpo Ugen Namgyel, a high-ranking monk and distinguished Buddhist scholar from the National Monastic Body of Bhutan, alongside Ashi Tashi Tshering Mo of the Bhutan Nuns Foundation under the royal patronage of Her Royal Highness Ashi Tshering Yangdon Wangchuck, represents a highly auspicious sign according to the Dhamma-Vinaya (the Dhamma and Monastic Discipline), wherein the Buddha emphasized “Samanattata”—the virtue of maintaining consistency, rendering mutual aid, and forging spiritual friendships among the monastic community.
If one retraces the path of this spiritual journey, it is evident that there exists a systematic, mutual support rooted in the framework of “Bawon” and the relationship between core national institutions, with “Buddhism” acting as the central axis. Venerable Khenpo Ugen Namgyel was the prominent prelate designated to receive the Thai monastic delegation that traveled to chant protective prayers on the auspicious occasion of the official royal visit of Their Majesties the King and Queen of Thailand to the Kingdom of Bhutan in April 2568 (2025), following the royal invitation of His Majesty King Jigme Khesar Namgyel Wangchuck.
As a journalist who has observed the movements within the monastic community for decades, what is particularly thought-provoking and highly commendable is the “qualities and monastic conduct” of Venerable Khenpo Ugen Namgyel. In his capacity as a scholarly monk and high-level administrator (serving as the Leytsok Drungchen, or Secretary for Property and Development of the Zhung Dratshang—the National Monastic Body of Bhutan) who graduated with a Master’s Degree in Indian Philosophy and Religion from Banaras Hindu University in India, he has masterfully applied the “wisdom derived from scriptural study (Pariyatti)” to drive propagation work on an international level. Serving as an international coordinator, translator, and Dhamma lecturer, his path perfectly mirrors the sacred proverb: “Paññā Lokasmi Pajjoto”—Wisdom is the light of the world. His journey to forge ties is thus akin to lighting the torch of Dhamma to illuminate the international community.
This journey to pay mutual respects at the royal monastery of Wat Saket today is an image that inspires great faith among the Buddhist laity who witnessed it. It stands as a testament that “ecclesiastical fans” or “governing positions” in both nations exist to support and administer religious affairs toward prosperity—not for worldly gain or praise, but for the stability of global Buddhism.
The ultimate conclusion of this Thai-Bhutanese religious bond today leaves a valuable lesson for the Thai Buddhist public to realize: in an era of globalization where society faces constant conflict and transformation, the “heart of Buddhism”—which emphasizes compassion, awakening, and mutual reliance—remains a seamless bridge that unites the souls of humanity. May the power of this pure relationship between the monastic bodies of both nations during this Vesak season serve as an inspiration for us all to join hands in nurturing the Buddhist faith and the practical virtues within our own hearts, ensuring they flourish and prosper for generations to come.
